Zo, hij hoort. Aan twee oortjes. Niet dat ik iets anders had verwacht, hij schrikt regelmatig wakker als Fien weer wat te veel lawaai maakt…
Hij werd ook voor het eerst écht gewogen en gemeten. En ik zeg “echt” omdat dat meten vlak na de geboorte toch niet echt veel voorstelt, aangezien zo’n kleintje zijn beentjes nog helemaal opgetrokken zijn… Hij meet – hou je vast – 57 cm en hij weegt – hou je nog steviger vast – 5,280 kg.
Die 52 cm van bij de geboorte zal dus wellicht niet echt correct zijn geweest. Ik vond het op dat moment al verdacht, want de verpleegster die hem voor het eerst aankleedde, heeft hem echt in zijn pyjama moeten persen. Tis een sjans dat hij zijn beentjes toen toch nog niet strekte, want dat kón hij ook gewoon niet in dat ding… Dus hij zal toen wellicht wel al 54 cm of zelfs meer hebben gemeten. Gok ik. Alleszins begint maat 56 nu echt wel te klein te worden, dus van die 57 schrik ik niet echt. Met 57 cm zit hij trouwens precies op p90.
En dan zijn gewicht. 5 kilo 280 zeg. Goed bijgekomen, dat ventje. Anderhalve week geleden woog hij nog 4,8 kg, bij geboorte een kleine drie weken geleden 4,320 kg. Bijna een kilo op drie weken tijd dus, niet slecht. En euh… daarmee zit hij net BOVEN de curve… Hij gaat niet meteen omkomen van de honger, zo te zien…
En hoe is het met Sam voor de rest? Wel, iets minder goed de laatste paar dagen, eerlijk gezegd. Hij heeft duidelijk last van krampjes én reflux. Niet echt ernstig hoor, hij huilt nog altijd niet echt, en ik ga er wel van uit dat als hij ECHT pijn zou hebben, hij wel degelijk zou huilen. Maar hij kreunt en krocht en steunt hele dagen (en soms nachten) lang, hij slaapt veel slechter overdag en ‘s nachts, en hij vraagt heel veel aandacht. Hij trekt zichzelf vaak banaan (hij kromt zijn rug naar achteren), regelmatig ook mét tepel in zijn mond, wat de mama dan weer niet zo fijn vindt… Het is iets beter sinds we zijn park en zijn bed aan één kant wat hoger hebben gezet, maar hij heeft het toch duidelijk lastig, dat ventje. Ik vroeg aan de verpleegster wat ze me aanraadde, alvast naar de kinderarts gaan ook al zijn de klachten niet echt uitgesproken, of nog even wachten. Ze raadde me aan nog even te wachten, preventief medicijnen geven doen ze toch niet. Maar zeker ook niet wachten tot zijn slokdarm eraan is. Ik kijk het dus nog een paar dagen aan, als het verergert de komende dagen ga ik er maandag of dinsdag mee naar de kinderarts. Beter eens te veel dan eens te weinig hé…
Amai, stevig kereltje! Zoon past nog in bepaalde kleren van maatje 62, dus sebiet heeft hij op zijn bijna 8 maand dezelfde maat als Sam
Rottig van de reflux. Wij hebben uiteindelijk een maand of drie medicatie gegeven zonder dat er ooit echt onderzoek is geweest ofzo, dus ga nooit zeker weten of het echt wel verborgen reflux is geweest omdat meneertje sowiso niet zo gek is van melk. Hopelijk voelt Sam zich snel wat beter, niet leuk he, als ze pijn hebben…
Stevig kereltje! Sebiet heeft hij dezelfde maat als Zoon, die op zijn bijna 8 maand meestal 68 draagt maar in nog bijna alles van 62 ook wel past…
Niet leuk dat het kereltje zich slechter voelt… Hier de refluxmedicatie afgebouwd en het lijkt te gaan. Al blijft hij af en toe nog eens de banaan doen en wenen tijdens voedingen. Maar hij is nooit zot geweest van melk. Ga nooit weten of het bij hem echt wel reflux was omdat het enkel op basis van zijn gedrag is vastgesteld, geen ph-metrie ofzo, maar de medicatie leek te helpen dus hebben we dat enkele maanden gegeven.
Veel beterschap voor Sam, niet leuk als ze zo slecht in hun velletje zitten!
Amat, flinke kerel he. Sebiet hebben Sam en Zoon nog dezelfde maat, ook al is mijn mannetje 7 maanden ouder, hij past ook nog in een 62 (draagt meestal wel al 68).
Minder leuk om lezen van die reflux. Ik heb hier dikke drie of vier maanden medicatie gegeven alhoewel we nooit een ph-metrie ofzo hebben gedaan. Ben altijd blijven twijfelen of het wel reflux was, maar de medicatie leek te helpen dus hebben we dat een tijdje gegeven… Maar ook hier zien we nog geregeld een banaan. Maar pijn lijkt Zoon niet meer te hebben sinds de vaste voeding goed gaat. Maar zielig als ze zo last hebben en je kan niks doen he, bah.