Hier, ga dit eens lezen. Bieke zegt precies wat ik er ook van vind.

Jong toch ik vind dat soms vermoeiend, moeders die altijd het gevoel hebben dat ze zich moeten verdedigen. Want oké, er ZIJN wel degelijk mensen die anderen een schuldgevoel aanpraten, maar zó veel nu ook weer niet. Mensen praten zich dat schuldgevoel meestal zélf aan zonder enige hulp van buitenaf.

Da’s trouwens ook een deel van de reden waarom ik mijn kind zelden echt ophemel. Allee, natuurlijk is ze het liefste en tofste kindje ter wereld, da’s logisch, het is nu eenmaal mijn eigen kind en zowat iedereen vindt dat van zijn eigen kind. Maar voor de rest, qua ontwikkeling enzo, is ze bijzonder gemiddeld. Ze is niet te rap en ze is niet te traag. En ik vind dat niet erg, want zo staat ze langs geen enkele kant onder druk.

En ik weet het, het is soms verleidelijk hé, om als iemand zegt “mijn kind doet dit of dat” om daarbij in de verdediging te springen, maar ik probeer mij daar echt bewust niet mee in te laten. Ik zeg nog liever niets dan dat ik mezelf, mijn keuzes of mijn kind verdedig voor iets waarvoor ik me niet hoef te schamen. Ik vertel wél vaak wat Fien doet of kan of zegt, of welke keuze Bert en ik hebben gemaakt, maar niet om een ander zijn keuze af te kraken, wel omdat het gewoon plezant is om dingen te vertellen, omdat ik graag tetter. Ik ga nooit iemand moedwillig afkraken, dus hoeft ook niemand dat zo op te vatten.

Ik ben er ook van overtuigd dat je als ouder niet écht veel mis kan doen voor je kind. Zeker niet wat onnozele dingen als borstvoeding/flesvoeding, crèche/onthaalmoeder/thuisbijven, veel/weinig speelgoed, dure/goedkope kleren betreft. Dat maakt gewoon niet uit, op de lange termijn. Geef je kind de liefde die het nodig heeft, verzorg hem goed, en voed haar op volgens je eigen geloof, mening, idealen,… Het komt wel goed. Doe gewoon je best. Maak de keuzes die je kan of wil maken en maak er gewoon het beste van.