One Way

Positieve discriminatie werkt niet bij katten

February 8th, 2010

Poema is een sul. Hij is de man des huizes en verdedigt zoals het hoort ons terrein tegen vijandige buurkatten. Komt met gescheurde oren en samengeklitte plekken in zijn vacht thuis na een gevaarlijke en lange, koude nacht… en wordt vervolgens geterroriseerd door Polette. Onze kattin is een tamme kat die voornamelijk binnen blijft, lekker in de zetel of op de rieten mand ligt, en Poema vanachter veilig glas aanmoedigt als hij met de buurkatten vecht. Maar o wee als Poema eerst durft eten. Of een potje yoghurt krijgt. Want ZIJ moet eerst eten, en na twee likken van dat potje yoghurt is de rest wel degelijk van haar. Vindt zij dus, hé.

En dan wil ik die scheve situatie wel eens rechttrekken. Er staan twee potjes eten, ze kunnen samen eten, maar Polette duwt Poema opzij en Poema gaat dan maar een meter verder zitten wachten tot mevrouw klaar is. En oké, ik heb maar één potje yoghurt opgegeten dus ze moeten de overblijvende likjes delen, maar ik zou willen dat Poema zich niet zo laat doen door haar. Dus duw ik Polette wel eens weg, zachtjes, niet pijnlijk ofzo. Ik wil dat beest ook geen trauma bezorgen. Tenslotte is het ook niet alleen háár fout, Poema is ook gewoon een sloef. Maar als ik Polette wegduw, loopt ook Poema weg, schichtig als hij is. Stomme kat. Wil ik dan eens helpen…

Entry Filed under: Beestenboel