De dorstigen laven, de armen een vuilzak geven…
January 7th, 2010
De bel ging, er stond een oudere dame voor de deur. Of ik een vuilzak en een pmd-zak kon missen, ze zou me ervoor betalen. Ik ging ze halen en zei haar dat ze niet moest betalen. Ik heb er geen idee van hoeveel die dingen kosten, eerlijk gezegd.
Of ze af en toe nog eens een vuilzak mocht komen halen, vroeg ze toen. Ze zou er de volgende keer wel op staan te betalen, zei ze, maar zij en haar man leven op een minimumuitkering en hebben geen geld om in één keer een hele rol te kopen.
Natuurlijk mag dat. Hoe kan ik daar nu nee op zeggen. Ik voel een rol meer of minder niet eens, laat staan af en toe eens een vuilzak. Of ik haar ga laten betalen, zal ik nog wel zien. Het zal er vanaf hangen hoe vaak ze aan mijn deur staat, wellicht… Maar het zet me wel aan het denken. Zelden word ik met mijn neus zo op de armoede gedrukt. In mijn eigen straat leven mensen die een rol vuilzakken gewoon niet kunnen betalen, zeg.
Wat hebben wij het toch goed.
Entry Filed under: Overpeinzingen
1 Comment Add your own
1. Lien | January 7th, 2010 at 3:30 pm
In onze spar kunnen we vuilzakken per stuk kopen. Vuilzakken zijn duur maar dat past in het vervuiler-betaalt principe. Maar armoede zit overal, dat is waar.
Leave a Comment
Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
Trackback this post | Subscribe to the comments via RSS Feed