Ik snuif, snotter en nies. Behalve dat de hele omtrek van mijn neus veraard is, ik nauwelijks kan zien door mijn opgezwollen en betraande ogen, mijn hoofd pijn doet van al dat geweld en ik doodop ben van het niezen, valt dat nog wel te verdragen. Overdag toch. Het zal wel overgaan.
Dan heb ik één uurtje respijt. De situatie lijkt te beteren, ik voel me minder meuh en ik nies en snotter niet meer zoveel. Heerlijk, rust!
En dan komt de verstopping. Mijn neusgaten lopen vol blubber dat ik er onmogelijk uit kan snuiten. Mijn sinussen zitten vol en drukken tegen mijn ogen, mijn oren en mijn hoofd. Dat hou ik niet zo lang uit, dat is gewoon om gek van te worden. Dus spuit ik eens met Otrivine.
En dan begint het hele spelletje opnieuw. Otrivine werkt snel. Binnen een paar minuten is mijn neus helemaal ontstopt. Maar hij blijft lopen. En dus nies ik, en ik snotter en snuif. Maar dat zal wel overgaan…
Veel moed! Misschien helpt de lentezon wel een beetje.