Weet je wat ik raar vind? Dat je op blogs vaak leest dat mensen (mama’s) het verwijt krijgen dat hun blog nu helemaal een mamablog is geworden. Dat ze niets anders meer te vertellen hebben.
Ten eerste, het is hún blog. Op hun blog schrijven ze toch wel zeker wat ze willen?
Ten tweede, tja, met een kind heb je nu eenmaal nogal veel inspiratie enerzijds, en niet veel tijd voor iets anders anderzijds. Allee, ik kan je nu bijvoorbeeld wel vertellen dat mijn Nia-lessen terug gestart zijn en dat dat deugd doet enzo, maar langer dan twee zinnen kan ik daar niet aan wijden. Over de capsones van madam Fien zou ik hele blogposts kunnen schrijven. Nu ja, ikzelf doe geen van beiden, da’s ook weer iets…
En ten derde, als het je niet aanstaat, volg die blog dan gewoon niet meer! Niemand verplicht je toch een blog te lezen? “Jamaar vroeger schreef die wel leuk”. Pech. Mensen veranderen. Get used to it. “Jamaar het is ook mijn persoonlijke vriendin!”. So what? Ik heb evenveel goeie vriendinnen die mijn blog niet lezen, als vriendinnen die hem wel lezen…
Uiteindelijk kost schrijven best wel wat tijd, en een zekere inspanning. Als je daar je geld mee verdient, dan kan je niet anders dan je lezers tevreden houden want anders blijven ze gewoon weg. Maar zelfs dan betekent dat nog niet dat je moet toegeven aan de verzuchtingen van enkele lezers. En in België ken ik niemand die iets verdient met zijn blog, dus ja… Stop gewoon eens met memmen…
Baai de wee: het gaat niet over mij, hoor. Ik heb lieve lezers. Die paar tientallen die hier af en toe passeren zijn alleen maar schatjes. Dank u, schatjes!
Groot gelijk! Iedereen schrijft wat die zelf wil en waar die persoon zich goed bij voelt. De keuze om te volgen of niet, hangt volledig van de lezer af.
Zo heb ik zelf een aantal “mama-blogs” van mijn lijst verwijderd omdat ik er gewoon genoeg van had. Mensen veranderen inderdaad: zowel de schrijvers als de lezers.
Hear hear
‘memmen’ geweldig woord hahaha…
Mijn vorige comment is precies niet doorgekomen dus dit is een test… Ik vond wel dat je volledig gelijk had in je post.
@Bé: ja, af en toe komen mijn Oilsjterse roots eens piepen. Vooral rond Carnaval, dan lees ik meer Aalsters dan anders (via Facebook en consoorten)
Je maakt me wel nieuwsgierig nu (één van mijn mindere eigenschappen): over welke blogs heb je het dan? Als een blog me niet meer interesseert, schrap ik hem uit mijn reader. Of ik stel het lezen uit tot ik 72 ongelezen berichten van die blog in mijn reader heb staan.
Ik erger me vooral aan bloggers die voortdurend pronken met hun creatieve uitspattingen en (bijna) nooit een uitleg of patroon posten. Ik blijf maar lezen in de hoop dat ze dat wel eens gaan doen, maar bij sommige is het blijkbaar niet te doen om het delen van kennis.
Oh ik heb dat in de loop van de jaren al vaak gelezen, zowel op Vlaamse als op Amerikaanse blogs. Dooce is daar wel eens van beschuldigd bijvoorbeeld, en onlangs las ik het nog bij Tales from the crib ook. Het grappige is wel dat net die twee mooie voorbeelden zijn van mensen die wel kinderen hebben gekregen, maar die nog altijd even tof schrijven…
En tja, voor bloggers die hun creatieve verwezenlijkingen posten geldt hetzelfde hé, LIDD, iedereen heeft het recht om te bloggen wat hij/zij wil. Bloggen doe je vooral voor jezelf, je hebt aan niemand verantwoording af te leggen. Misschien willen ze vooral een soort van catalogus bijhouden van wat ze allemaal gedaan hebben. En patronen tekenen, brr, daar kruipt nog véél meer tijd in, die MOETEN dat niet doen hé. Als je daar niet kunt mee leven, moet je maar niet meer volgen hé…
Je hebt helemaal gelijk. Ik weet dat wel, hoor, maar ik krijg soms de zenuwen van mensen die zo’n perfect plaatje willen ophangen: zie mijn mooie kindjes, met nieuwe schoentjes en een zelfgemaakt jurkje. Ik vind dat zo zielloos. Maar ze hebben natuurlijk het volste recht om dat te doen. En er is op zich ook niets verkeerd mee. Waarschijnlijk ben ik gewoon jaloers, omdat die mensen dikwijls heel veel volgers hebben en veel reacties krijgen. Ik wil soms op mijn eigen blog horen wat andere mensen over iets vinden, en krijg dan nauwelijks respons in vergelijking met superpopulaire blogs waarop je nooit een mening leest. Ik ben aan ‘t zagen zeker
?
Je schrijft over wat je bezig houdt en (ook) bij jou is dat zeer duidelijk ja. Een mama-blog, so what?? Bij sommige mensen is dat voor mij reden om af te haken, maar dat heeft meer te maken met de manier van schrijven. Jij schrijft sowieso leuke blogs, dus die lees ik graag. En als het over iets gaat dat me minder interesseert? Dan scroll ik gewoon verder. Dat zegt meer over mij dan over jou.
Kijk, sommige mama’s schrijven niet zo leuk als jij… Ik bedoel: de beschrijving van een dunne-poep-luier in geuren en kleuren (waargebeurd!)…. aaaargh! too much info!!! Dus ja, daar haak ik definitief af. Bij jou blijf ik lekker meelezen.