We zouden met z’n tweetjes gaan. Twee dagen en nachten zonder Fientje, even er helemaal uit, dat was de bedoeling. Onvoorziene omstandigheden bij de ‘babysit’ gooiden roet in het eten, dus namen we ze maar gewoon mee. Vakantie is vakantie, nietwaar. Een weekend mét of een weekend zonder kindje is natuurlijk wel iets heel anders. Geen terraskes met cocktails voor ons, geen stevige wandelingen door de bossen. We moesten immers rekening houden met de dutjes van de dochter, en onze activiteiten er rond plannen.

Maar! Gelukkig zaten we in Namen, en volgens onze vriendelijke gastheer is het symbool van Namen “La caracole”: het leven gaat er wat langzamer, wat rustiger, geen stress, alles op ‘t gemak. Dus oké, als we dan toch tot rust worden gedwongen door de dochter, dan gaan we ervan genieten ook. Nem!

Toen we een dikke maand geleden wilden beslissen wat we wilden doen dat weekend, wilden we:
a. een stad, zodat we desnoods met een half stuk in onze voeten naar huis konden waggelen
b. dichtbij een Pain Quotidien, om nog eens uitgebreid te gaan ontbijten, zoals we vroeger zo vaak deden
c. in de buurt van bossen, zodat we nog eens stevig konden wandelen, zonder buggy en vooral zonder rekening te houden met dutjes
En dus kozen we voor Les Gîtes du Vieux Namur, een flat in hartje Namen waar we niet vast hingen aan het ontbijt van een hotel en we bovendien een koelkast enzo zouden hebben.
En amaai, de keuze van ons logies was wel degelijk een schot in de roos.

Wat een prachtig appartementje is dat zeg! Modern en loungy ingericht, alles splinternieuw en kraaknet, een heerlijk bed (maar slechte kussens), een terrasje, een ingebouwde minikeuken met microgolfoven, Senseotoestel, koelkast, vitrokeramische kookplaten en alle nodige keukengerei, een aparte slaapkamer met tv, een salonnetje met radio, een eettafel, en een badkamer met een zaaaaaaaaalige douche, lavabo en zelfs een haardroger. Luxe, dus. Oké, het was niet echt goedkoop, voor die prijs heb je ook een hotelkamer met ontbijt, maar we wílden geen ontbijt, en we hadden toch maar mooi de voordelen van een keukentje. Dat mis ik namelijk altijd op hotel, vooral dan een koelkast om wat beleg voor het lunchpakket in te steken, of wat appelsap ofzo voor ‘s avonds op de kamer.

En doordat we Fientje mee hadden, was het nóg meer een voordeel dat we een héél appartement hadden en niet alleen een kamer. Zo konden we haar bijvoorbeeld met bed en al in de woonkamer zetten, zodat ik haar ‘s nachts niet zou wakker hoesten. Zij kan ook behoorlijk knorren en mij wakkerhouden, trouwens, dus het gemak ging twee kanten uit… En het was natuurlijk ook superhandig dat we haar groentjes en flesjes gewoon even in de microgolf konden opwarmen.

Fien is het hele weekend een voorbeeldkindje geweest. Niet één keer heeft ze gehuild of gezaagd of gejankt. Alles vond ze leuk en interessant. Zo zijn we, zoals gepland, twee keer uitgebreid gaan ontbijten in de Pain Quotidien. Ze kreeg stukjes croissant en boterham met choco, die ze stilletjes binnensmikkelde, en dus konden we zelf ook op ons gemak eten. We zijn gaan shoppen, het was de tweede dag van de solden, en terwijl wij pasten en rondkeken, zat zij braaf in de buggy. We zijn lekker op restaurant gaan eten zaterdagmiddag. Oké, we moesten lang wachten op ons eten dus we moesten wel wat met haar bezig zijn om haar tevreden te houden, maar ze heeft de hele binnenkoer verkend aan mijn handen, wurmde zich overal tussen de tafels (met moeder erachteraan) en vond het allemaal vreet interessant. s’ Avonds zijn we naar de citadel gewandeld. Er was dat weekend net “Les Médievales de la Citadelle”, een groots Middeleeuws evenement met acteurs, kraampjes, spektakels, muziek,… Leuk, al hadden we de buggy beter kunnen thuislaten want in de steile kinderkopstraatjes van de Citadel was zo’n ding niet echt handig. Gelukkig had ik de draagdoek mee. En ook daar vond Fien weer alles interessant. Ik ook trouwens, al die verklede mensen, zien hoe ze toen leefden, de sfeer opsnuiven, echt leuk! Zondag hebben we in de voormiddag nog een rommelmarktje gedaan, maar de geplande wandeling van zondagmiddag hebben we maar geannuleerd omdat Fien doodop was. Naar huis dus.

Het was een heerlijk weekendje, en het heeft wel degelijk mijn batterijen opgeladen. We zullen binnenkort nog wel eens een weekendje met ons tweeën doen, maar het is niet zo dringend meer…