Al weken staat er in mijn kast een doosje. Een klein doosje, à la Tupperware maar dan van de IKEA. In dat doosje zitten drie-vier stukjes chocolade, ooit van een grote lat geweest, en een paar chocoladetruffels. Ik mocht daar niet aankomen, de voorbije weken, maar hoewel het af en toe wel eens gekriebeld heeft, deed het nooit echt pijn.

Ik heb er een stukje uitgenomen, vanmiddag. En nu mocht ik het opeten, van mezelf, bij mijn middagtheetje. En weet ge nu wat? Het heeft me eigenlijk niet gesmaakt. Te zoet, te plakkerig. En pas op, het was zelfs van die chocolade met zout in… Ik ben nu weer van de nootjes, rozijntjes en gedroogde stukjes fruit aan het snoepen. Veel lekkerder, vind ik momenteel.

Ben ik genezen? Ben ik afgekickt? Is er een wonder geschied? Wie weet, ik zie nog wel hoe het evolueert. Maar als ik het grootste deel van de tijd van de chocolade en de zoete koekskes kan afblijven, dan ben ik bijzonder content en trots op mezelf!