Ik was het gewend om voor het minste de fiets te nemen om even snel naar om het even welke winkel te gaan. In het centrum van Gent wonen heeft zo zijn voordelen. Alles lekker dichtbij, als je wat wilt hoef je er maar om te gaan. Ik was wat bang wat dat ging worden. Helemaal alleen op “den buiten”, zonder auto, ver van alles weg…

Maar ik moet toegeven, dat valt eigenlijk allemaal véél beter mee dan ik gevreesd had: een slager naast ons deur, twee bakkers op 500 meter, een apotheker en een klein onnozel kruideniertje op 700 meter. Een Colruyt op 800 meter. Een bioboer met een winkeltje dat 2 keer per week open is op 1 kilometer. Een Spar op 2 km. En een hele stad op amper 3 kilometer. Allemaal perfect te doen met de fiets dus.

Ik heb al één keer gevloekt. Ik was in Mechelen en wilde kantoormateriaal kopen. Ze stuurden me naar de Hema begot. Geen Club in Mechelen. Tsss! Blijkbaar is er wel een kantoormateriaalspecialist buiten de stad, maar daar heb ik dus de auto voor nodig. God ja, geen ramp. Ik moet het dan maar sparen voor het weekend he… Verder hebben ze hier zowat alle gewone winkels die je in elke stad vindt, dus echt vreselijk is het niet. En beter voor mijn portemonnee en al, shoppingbeest dat ik ben.

Ik ben ook al ingeschreven bij de bib, en heb al een hele lading boeken mee. De bib van Mechelen kan wel een keer of vier-vijf in die van Gent, maar je hoort me voorlopig niet klagen. Het zal nog wel een leventje duren voor ik de hele bib uitgelezen heb. En je mag tien boeken en tien cd’s meenemen begot. Dubbel zoveel als in Gent. Whiieee!

Ok, ok, ik geef het toe. Ik heb Gent eigenlijk nog niet veel gemist. Er is niets in Mechelen dat kan tippen aan het zicht vanop de Sint-Michielshelling, maar die Sint-Romboutstoren is ook best indrukwekkend en ook Mechelen heeft een mooi oud stadscentrum. De sfeer in Gent is heerlijk, maar ik kan niet klagen over de sfeer in Mechelen tot nu toe. Het is echt een gezellig stadje. Wel één ding waar ik me al dood aan geërgerd heb: er rijden gewoonweg auto’s OVER de Grote markt en door heel het oude stadsgedeelte. Zonde zeg! Door de winkelstraat ook, trouwens. Je kunt hier niet zo op het gemak kuieren als in Gent… Ik hoop dat ze daar nog iets aan veranderen in de toekomst. Maar voor de rest: ça va, ça va. Ik ga hier kunnen aarden

De allerlekkerste zoetste bramen die ik ooit heb geproefd… hangen gewoon in onzen nieuwen hof.

Echt, ik had nooit gedacht dat bramen zo zoet konden zijn. Ik was er maar vanuit gegaan dat die altijd licht zurig waren en dat er bij bramenkonfituur heel veel suiker zat. Maar dat hoeft dus blijkbaar niet. Ze zijn écht zoet.

Ik vind het bijna jammer dat we die bramenwoestenij achteraan onze tuin helemaal uit gaan doen… Bijna, zeg ik wel… Want behalve dat er nog veel tuin achter schuilt, en dat we vóór de verbouwingen wat plaats moeten maken voor de containers enzo… hangt diezelfde bramenwoestenij ook bomvol met dikke vette vorte kruisspinnen. Van die met zo’n dik buikje, die precies bijna openknallen van zichzelf. En gezien mijn irrationele angst voor die beesten, kan ik ook aan bijna geen bramen aan. Ik ga Bert eens moeten sturen voor een opruimactie denk ik. Hij hoeft ze niet dood te doen, alleen maar in de tuin van de buren te zetten. Zodat ik al die heerlijke bramen kan plukken!

We zijn er. We zijn verhuisd. De garage vol dozen, alleen nog maar uitgepakt wat hoogstnodig was.
Voor elk klein spulleke dat je nodig hebt, moet je tientallen dozen doorzoeken. En ja, ik had er opgeschreven wat erin zat. Maar meer dan 60 dozen moet je OP elkaar stapelen, en daartussen zoeken is geen sinecure.
Ik heb ook weer internet, wiehoe! En veel werk, da’s al minder wiehoe maar wel goed want een huis kost veel centjes en hoe meer werk, hoe meer centjes…

En voor wie meer wil vernemen van onze marteling van de voorbije verhuis, zie bij Bert.

Later meer. Nu eerst werken. En dozen leegmaken. En slapen…