Tis effectief een schatje, Jolientje. Ze heeft lang donker haar, keischattig. En het is altijd zo’n schok als je ziet hoe KLEIN zo’n beesje is. Je hoort dan 3 kilo 450 en vijftig centimeter, “oh dat is toch al zo’n lange lat”, denk je dan. Tot je dat boeleke in je armen neemt. ZO KLEIN DAT DAT IS! Nu ja, gelukkig maar, het moet tenslotte ook wel eerst uit een vrouwenlijf kruipen, en op dat moment is het al groot genoeg, maar toch…

Ik teken ook meteen voor het soort bevalling dat M. heeft gehad. Rond 12 uur ‘s nachts beginnen weeën krijgen, tegen half twee naar het ziekenhuis vertrokken omdat de weeën blijkbaar toch regelmatig om de drie minuten kwamen, en om drie uur is ze al geboren. Nauwelijks tijd gehad om eraan te denken, om het te beseffen, dat wel, maar toch liever iets te rap dan uuuuuurenlang liggen afzien…

M&M hebben in de nacht van zaterdag op zondag een dochtertje gekregen: Jolien! Woehoe!

Nu zijn er al twee van die heerlijke minimensjes in mijn buurt. Jippieejeeeee! En een heel dikke proficiat voor de trotse ouders.

Meer over dit schatje later, als we op bezoek zijn geweest. Bij Lien had ik gezien hoe hectisch en vermoeiend de eerste dag is, zo pas bevallen en nog doodop maar toch zoveel bezoek van ouders en broers en zussen en meters en peters, en dus heb ik van tevoren aan M. gezegd dat we pas de tweede dag zouden komen. Dus dat is vanavond! Foto’s komen, als ik niet vergeet mijn fototoestel mee te nemen…