Oooh cool ik heb een stokje gekregen van San! Dankuwèèèl! (Ik krijg namelijk niet zoveel stokjes, en als ik eentje leuk vind, doe ik gewoon alsof ik het gekregen heb… maar er ECHT eentje krijgen is dus nog beter!)

Ik heb wel al een keer mijn vijf ‘geheimen’ gepost, en grotere dan die vind je niet, dus krijg je in deze post vijf ‘kleine’ geheimpjes.

1. Ik ben ontzettend lomp, waardoor mijn lieftallige vriendje nogal vaak de ontzettend flatterende koosnaampjes ‘koetje loemp’ en ‘loempie koe’ gebruikt voor mij… 

2. Nee, “muziek beluisteren” is niet een van mijn hobbies. Vroeger, in vriendjesboeken enzo, was het heel normaal dat je bij je hobbies “muziek beluisteren” invulde. En niets van muziek kennen of er geen bal om geven was totally not done. Tegenwoordig durf ik het al toegeven: ik hou van muziek, maar alleen mijn eigen muziek, zijnde folkmuziek (Iers, Galicisch, folkrock zoals de Levellers) en van muziek die ik zelf maak (door wat kampvuurliedjes te tokkelen en te kwelen of in de a capellagroep waar ik sinds kort in zit). Which leads me to:

3. Ik zing in een a capella groepje sinds kort. We zijn nog maar pas bezig, en het is wat zoeken, maar tis eigenlijk wel tof. Met een vree goeie leraar en toffe mensen. Kunnen we goed zingen? Nee, de meeste van ons eigenlijk niet. Maar samen klinkt dat niet slecht, en tis de fun die telt…

4. Ik word gelukkig van kleren kopen. Van alles kopen eigenlijk. Ik word gelukkig van geld opdoen. Maar het gelukkigst van al word ik van kleren kopen. Gelukkig heb ik geen geldproblemen en kan ik mezelf ook op tijd een halt toeroepen. En gelukkig ben ik opgegroeid met een mama die in de C&A werkt, waardoor ik besef dat ze daar ook mooie kleren hebben voor een fractie van de prijzen van Esprit en Mexx enzo.

5. Hoewel ik tegenwoordig een halve keukenprinses ben, zolang ik goeie recepten kan volgen, kon ik tot een jaar of twee geleden nauwelijks een ei koken. Allee, bij wijze van spreken hé. Maar serieus, alle credits voor mijn kookkunsten gaan naar Mieke, mijn ex-vriendin waarmee ik drie jaar heb samengewoond. Koken is bij mij namelijk geen kwestie van onhandigheid (na 1. zou je denken van wel, maar dat is niet zo), maar een kwestie van geduld. Voor je kan leren koken, moet je namelijk eerst leren genieten van urenlang voor het fornuis staan om je vrienden/familie (en jezelf) een plezier te doen. En dàt heb ik van haar geleerd…