Ik vraag me af of al die heisa over hoofddoeken eigenlijk wel zo gegrond is.

Tegenstanders van de hoofddoek argumenteren dat moslima’s verplicht worden om die te dragen, en dat dat tegen de vrije meningsuiting is. En tegelijk geven vele vrouwen aan zelf voor die hoofddoek te kiezen.

Goed, misschien worden vrouwen in die gemeenschappen onder druk gezet om een hoofddoek te dragen, en worden ze uitgestoten als ze dat weigeren. En ja, eigenlijk is dat niet hoe het zou moeten zijn. Maar is dit niet eigenlijk ook een kwestie van de pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet, en hij die zonder zonde is, werpe de eerste steen en al?

Het is niet alsof vrouwen in onze Westerse maatschappij zoo vreselijk vrij zijn… Het is misschien niet zo duidelijk altijd, maar wij worden ook verondersteld ons aan te passen aan de normen van onze maatschappij. Als je veel te dik bent, word je met afkeer bekeken. Als je als jongere ouderwets en amodieus gekleed gaat, dan laten veel mensen je links liggen. Als je piercings en dreads hebt, gaan mensen er automatisch van uit dat je wel onvolwassen zal zijn. Als je geen lief hebt op je dertigste, ben je zielig. En als je als Westerse bewust kiest voor de islam, dan ben je helemáál gek.

Hoe vrij zijn wij in onze keuzes? In onze eigenheid? Het zou allemaal niet zo mogen zijn, maar uiteindelijk bestaan er ook bij ons heel veel vooroordelen en worden mensen afgewezen om hun keuzes en principes. Voor we dus alle vrouwen met hoofddoeken gaan bestempelen als vrouwen zonder ruggengraat die onder de sloef liggen, kunnen we beter even de hand in eigen boezem steken. Ja, er zijn mensen die zich verplicht voelen zich anders voor te doen dan ze zijn, omdat ze anders niet aanvaard worden door de gemeenschap. Zowel bij islamieten als bij mensen met een katholieke achtergrond…

Laten we gewoon niet alle mensen over dezelfde kam scheren, en niet hele gemeenschappen verdoemen om iets triviaals als een hoofddoek. Er zijn wel ergere dingen dan dat…