Tijd is iets glibberigs. Hoe sneller je wil dat hij gaat, hoe trager hij voorbijgaat. En als je wil dat iets heel lang duurt, dan is het in een oogwenk voorbij.
Zaterdag vertrek ik naar Corsica, twee weken met een rugzak door de bergen trekken, o.a. een stuk van de GR20. Eindelijk! Daar verlang ik al 12 jaar naar terug, sinds ik de vorige keer in Corsica was… En deze week gaat natuurlijk tergend langzaam. Ik verlang naar de bergen, naar die ongerepte natuur, de grootsheid die je nauwelijks kan bevatten. Ik verlang naar de zuiverheid van de lucht, de schoonheid van het landschap, de eenvoud van het leven. Ik verlang ernaar af te zien en na een lange dag stappen een heerlijke avond en nacht rust. Geen tv, geen gsm, geen horloge, geen tijd… De tijd zal weer te snel gaan, dat weet ik nu al, maar als je van elke seconde geniet, dan maakt tijd helemaal niets uit. Dan doet het er gewoon niet toe. Tijd bestaat niet in het paradijs…