Blote benen

Ik draag graag rokjes. De hele zomer lang. Zeker sinds ik ze zelf kan maken, wiew!

Maar nu even niet. Want hoogzwanger als het heet is, dat betekent voor mij steunkousen. En steunkousen betekent dus géén teenslippers, en in mijn gesloten zomerschoenen passen mijn ontplofte voeten niet meer. De enige schoenen waar ik nog in kan mét steunkousen zijn mijn wintercampers, en NO WAY dat ik daar een rokje op ga dragen :-) Ik zal de komende maand nog wel eens een rokje aandoen zulle, of mijn schoon kleedje van Fragile, maar alleen op dagen dat mijn benen niet helemáál ontploft zijn…

Maar wacht, ge gaat mij eens zien lopen in rokskes en kleedjes nekeer dat dat kindjen eruit is!

En intussen: allen daarheen!! En trekt eens een schoon rokske of kleedje aan jong, dat doet zo’n deugd!

The sound of steunkousen

Melodie: The Sound of Silence – Simon and Garfunkel

Hello steunkousen my friends
How come I’m wearing you again
It’s because my feet are swollen tight
And they can’t recuperate at night
And the vision that I had of my last month
of pregnancy
Has come through: it’s steunkousen…

(amai mijn Engels)

Niptekes

Hoempf, dat was niptekes. Ik was aan een vriendin aan het denken, en had een glimlach op mijn gezicht door goede herinneringen. En toen ging mijn gsm. Ik pakte op en had al bijna “helaba” gezegd toen ik besefte dat het een onbekend nummer was. Het was een klant, zelfs iemand die ik eigenlijk nauwelijks ken. Dat zou pas dom geklonken hebben, helaba zeggen tegen een wildvreemde klant…

Toverbollen

Twee weken geleden hebben we mijn “afscheid van Gent gevierd”. Met mijn twee Gentse vriendinnen een avondje lekker eten, veel kletsen en cocktails drinken. Supergezellig!De lieverds hadden ook een cadeautje voor me: een Gentse lekkernijenzak, met Gentse Troela, chocoladejenever, ???, Gentse mokken, lievevrouwkes en toverbollen! De chocoladejenever heb ik al aangeboord en is bijzonder lekker, de andere drankjes nog niet. De mokken zijn mijn ding niet, de lievevrouwkes zijn als altijd heerlijk (na dit zakje ga ik mij in de Colruyt zo’n grote zak halen, ik heb de smaak te pakken). De toverbollen had ik nog niet geprobeerd, maar ik was wel benieuwd. Als kind had ik er ooit wel eens een gekregen, maar ik kon me niet meer herinneren hoe die smaakte, alleen nog dat hij voortdurend van kleur veranderde.

En vanmorgen dacht ik “how, laat ik eens zo’n ding in mijn mond steken”. Dit is mijn relaas:
Vanbuiten is hij dus wit met gekleurde stipjes. De stipjes gaan er eerst af, het wit blijft wat langer en is bijzonder hardnekkig, ook aan de vingers als je de bol even uit je mond neemt. Na wit kwam gifgroen. Vies kleurke. Daarna terug wit. Dan oranje, met een duidelijke sinaassmaak, de eerste duidelijke smaak want ervoor was dat nogal onbestemd. Daarna vervolgens geel, groen met een lichte appelsmaak, wit en donkergroen. Na donkergroen werd hij appelblauwzeegroen, met een nogal vies zeepachtig smaakje, dat jammer genoeg vrij lang aanhield. Toen kwam er een megaboer van al dat zuigen, gevolgd door oranje en tenslotte wit. Het eindigt niet, zoals ik me meende te herinneren uit mijn kinderjaren, met een ‘sjiek’, maar lost gewoon geleidelijk op, net als de rest van de bol. En ik was blij dat ik ervan af was, dat hij eindelijk op was, na 50 (!!!) minuten zuigen. Vijftig, ja. En mijn mond heeft een vies smaakje dat ik er niet uit krijg met water of koekjes.

Ik heb er nog drie, toverbollen. Wil er iemand één? Ik hoef ze niet meer, eerlijk gezegd. Een was genoeg voor de rest van mijn leven…

Edit: vier uur later, en mijn smaakpapillen zijn nog steeds helemaal naar de zak. Mijn middageten, drie boterhammen met drie verschillende soorten beleg, smaakten allemaal hetzelfde: naar niets. Net als mijn Capri sunneke. Ik hoop dat mijn papillen snel recupereren…

dt-fouten

Ik heb vandaag de weirdste vorm van dt-fouten schrijven ooit. In één enkele zin schreef ik

te voed
en
per bood

Ik had het telkens wel meteen door en heb het natuurlijk meteen verbeterd, maar het stónd er telkens toch maar hé… Vreemd!

Merel

Er zit hier vlak voor mijn raam een merel ongelooflijk mooi te fluiten.

fufuwiefuwie
frufrufwiefwiefwie
fuurfiewu
fiewufufwie
fuwiefufiefie
fufuwiefuwiefuwie
frufrufru
fuwiefuwie
fruuf

Echt elke regel is anders. Prachtig.
En misschien is dat voor mensen die “op den buiten” wonen iets alledaags, maar voor mij is dat na 12 jaar hartje Gent echt een klein wonder. Bij mijn ouders zaten er ook altijd merels vroeger, maar toch kan ik me niet herinneren dat ik dat ooit gehoord heb. Maar ja, misschien was dat toen zo gewoon en alledaags dat ik daar niet meer lette…

Kickers

Dit weekend in Londen in een schoenenwinkel vroeg een man me: “Where did you get those shoes? They look comfortable”. Ik stond stomverbaasd! Ik had mijn Kickers aan, van die typische Kickers die er al tientallen jaren hetzelfde uitzien. En die man had dat nog nooit gezien! Volgens mij is dat in België gewoonweg onmogelijk, dat iemand je zou vragen wat voor schoenen dat zijn… IEDEREEN kent toch Kickers? Je vindt ze mooi of je vindt ze afschuwelijk. Je hebt er nog nooit gehad of je loopt er al je halve leven mee rond… maar ze niet kennen? Nee, dat kan ik me moeilijk voorstellen…

Broeikaskoeienscheten (en -boeren)

The motto of all environmentalists should be “Thank goodness for the internal combustion engine.”

The abuse heaped on the internal combustion engine by environmentalists was never justified. But a recent story on cow flatulence in the British newspaper, The Independent, makes the environmental benefits from gasoline-powered engines even more obvious. Based on a recent study by the Food and Agricultural Organization, The Independent reports that “livestock are responsible for 18 percent of the greenhouse gases that cause global warming, more than cars, planes and all other forms of transport put together.”

Research shows that livestock outdo planes, trains and cars in producing greenhouse gases. It’s more proof that the internal combustion engine, which drastically cut the need for working animals, has helped the environment.

Long before global warming became an environmental concern, however, the move from the power provided by animals to that provided by gasoline had greatly improved the environment. The emissions that came out of the tailpipes of horses were much more lethal pollutants that those now coming out of the tailpipes of cars. Horse emissions did more than make our town and cities stink; they spread fly-borne diseases and polluted water supplies that killed people at a far greater rate than the pollution from cars and trucks ever have.

Photochemical smog is clearly a health risk, but not nearly the health risk of cholera, diphtheria and tetanus that have been largely eliminated with the help of gasoline powered transportation.

Before the internal combustion engine it wasn’t just cows, sheep and pigs emitting pollution down on the farm. Tractors and other types of gas-powered farm machinery eliminated the horses, mules and oxen that had provided most of the power necessary to grow and harvest our food and fiber. This not only reduced the problem that still exists from animal waste that environmentalists, with justification, still complain about. The internal combustion engine also eliminated the need to produce food to fuel millions upon millions of agricultural beasts of burden. It has been estimated that in 1900 it took about 93 million acres of land to grow the food for the farm animals that were replaced by current farm machinery. Most of that land has now gone back to woodlands, greatly increasing the number of trees that are reducing the problem of global warming by absorbing carbon dioxide.

The above consideration should have been enough to warrant an environmental shrine to the internal combustion engine. And now we find that by eliminating all those farm-yard animals, the internal combustion engine also eliminated vast amounts of methane-producing flatulence, which is a much more powerful greenhouse gas than the carbon dioxide produce by burning gasoline.

Even though the internal combustion engine is less polluting than what it replaced, it is obviously not pollution-free. Efforts should, and will be made to make it even less polluting than it is, and some day internal combustion will be replaced by an even less polluting technology. But history will look kindly on the internal combustion engine as a major contributor to the steady progress toward a healthier environment that has been made over the centuries.

Hmmm. Ter zit iets in. Grappig…