Posts filed under 'Beestenboel'
Op dagen als vandaag ben ik zó blij dat wij een tuin hebben… Geen tijd om te gaan wandelen, ik heb te veel werk, maar zo even over de middag de tuin in kan wél!
De zon schijnt, overal gele kopjes van paardenbloemen, een grote struik vouwt een voor een zijn rode bloempjes uit, en verscholen tussen het verse gras vind ik nog leuke gele en paarse, en onooglijk kleine witte bloempjes. De knoppen van de haagbeuk zijn eindelijk beginnen schieten en de frisse groene blaadjes verdrijven de oude van vorig jaar. De kat staat krols en is nog speelser dan anders. Er dartelt een kleine witte citroenvlinder door het gras, en ik spot zelfs een paar lieveheersbeesjes.
Onze tuin lijkt niet veel soeps, maar op zo’n moment is het een stukje hemel op aarde. Maar swat, ik ga terug aan het werk…
April 13th, 2010
Een kortfilmpje over een meisje, Mika, en haar hond, Marimo. 11 minuten. Als je eens uitgebreid wilt janken…
Tenminste, ík heb zitten janken gelijk zot. Is het de zwangerschap? Meh. Die zal misschien nog wat extra emotie hebben toegevoegd, maar het zou me bijzonder verwonderen dat ik dit anders zou kunnen uitkijken zonder tranen…
March 2nd, 2010
Poema is een sul. Hij is de man des huizes en verdedigt zoals het hoort ons terrein tegen vijandige buurkatten. Komt met gescheurde oren en samengeklitte plekken in zijn vacht thuis na een gevaarlijke en lange, koude nacht… en wordt vervolgens geterroriseerd door Polette. Onze kattin is een tamme kat die voornamelijk binnen blijft, lekker in de zetel of op de rieten mand ligt, en Poema vanachter veilig glas aanmoedigt als hij met de buurkatten vecht. Maar o wee als Poema eerst durft eten. Of een potje yoghurt krijgt. Want ZIJ moet eerst eten, en na twee likken van dat potje yoghurt is de rest wel degelijk van haar. Vindt zij dus, hé.
En dan wil ik die scheve situatie wel eens rechttrekken. Er staan twee potjes eten, ze kunnen samen eten, maar Polette duwt Poema opzij en Poema gaat dan maar een meter verder zitten wachten tot mevrouw klaar is. En oké, ik heb maar één potje yoghurt opgegeten dus ze moeten de overblijvende likjes delen, maar ik zou willen dat Poema zich niet zo laat doen door haar. Dus duw ik Polette wel eens weg, zachtjes, niet pijnlijk ofzo. Ik wil dat beest ook geen trauma bezorgen. Tenslotte is het ook niet alleen háár fout, Poema is ook gewoon een sloef. Maar als ik Polette wegduw, loopt ook Poema weg, schichtig als hij is. Stomme kat. Wil ik dan eens helpen…
February 8th, 2010