Category Archives: Lekker

Berts “Raas mé groensels en e kaazeke”

Posted on by
2

Manmanman wij hebben iets lekkers gegeten daarnet. Per ongeluk eigenlijk, op het menu stond iets met geitenkaas maar die hadden we gisteren al opgegeten. Dus heeft mijn fantastische chef-kok, ook wel Bert genaamd, wat dingen samengegooid die we nog hadden liggen. En woooooow, wat voor iets keilekkers kwam daar zomaar uit, zeg. Snel, gemakkelijk, en nog vegetarisch ook natuurlijk, want haja, nog altijd dagen zonder vlees hé. Hier, ik heb het efkes opgeschreven. Smakelijk!

Ingrediënten (2 personen)
1 pakske feta
wat pijnboompitten
1 zakske rijst
2 wortels
1 groene paprika
witte wijn
1 ajuin
1 teen knoflook
(gedroogde) rozemarijn

Kook rijst in een zakske.

Snijd ajuin, look, paprika en wortel. Stoof look en ajuin en voeg wortel en paprika toe. Stoof tot gaar maar nog knapperig.
Bruin intussen pijnboompitten en snijd feta.
Kruid de groenten met rozemarijn, peper en zout.
Blus met een goeie scheut witte  wijn en laat inkoken.
Doe rijst erbij en roer om.
Werk in je bord af met feta en pijnboompitjes.
Nom nom

(en voor ge denkt dat Bert effectief zo plat Mechels praat: hij moest van mij zijn creatie zelf een naam geven, en ik vond het belachelijk dat hij iets in een andere taal zocht terwijl het ZIJN creatie is, dus heeft hij het maar een Mechelse naam gegeven…)

De lekkerste veggie gerechtjes

Posted on by
1

Allee, de lekkerste die ik zelf al gemaakt heb hé. En dan nog alleen van de voorbije veertig dagen.
Op vraag van Lieve…

Veggie lasagne met tomaten, champignons en Philadelphia – Photo-copy – Echt waar, om je vingers bij af te likken.
Belachelijk lekkere eitjes in tomatensaus – Photo-copy – Nom nom nom, geen moment vlees gemist. Ha nee, want ge hebt eitjes hé.
Bladerdeegtaartje met geroosterde groenten – Jeroen Meus – Mmmmm. Het zal met spekjes ofzo ook wel lekker zijn, maar ik heb dat er écht niet in gemist.
Courgettelasagne – Photo-copy – Ook al zo’n toppertje!
Pasta al forno con broccoli – Tallore – Wat gehakt zou hierin niet misstaan, maar ik heb het niet gemist. Wel GOED kruiden!
Hartig tomatentaartje – Photo-copy – Ook dit heeft ten zeerste gesmaakt, al had ik wel te weinig gemaakt. Pak maar een hele taart per volwassene, een halve was wat te weinig… Opgelet, ge moet ook wel de ingrediënten van de pesto in huis halen.
Pompoentaartjes – Photo-copy – Als hapje, als voorgerecht of gewoon als hoofdgerecht met een slaatje erbij. Grooaar!
Spinazielasagne van De Wassende Maan – ga naar groentewijzer/spinazie/lasagne met spinazie

Geen van deze gerechten zet je in een half uurtje op tafel, dat klopt. Echt snel zijn ze niet. Maar lekker! En ook echt de moeite. En écht overdreven lang duren ze nu ook weer niet, ik denk niet dat ik ooit langer dan drie kwartier of hoogstens een uur in de keuken heb gestaan, al moet je daar soms wel nog de oventijd bijtellen (maar daarvoor moet ge niet in uw keuken staan hé, ge moet gewoon op tijd kunnen beginnen. Ideaal voor als ge bezoek hebt, vind ik).

Allee, smakelijk! Ik krijg al weer honger…

DZV dag 5 – Mijn zwak punt

Posted on by
2

Weet je wat absoluut mijn zwak punt is? Eraan denken om dat heerlijke eten dat ik aan het maken ben, te kruiden op het einde. Allee, gisteren was mijn lasagne al drie lagen hoog toen ik pas besefte dat ik zowel mijn champignon-spinazielaag als mijn tomaten had moeten kruiden. Om het goed te maken heb ik mijn laatste twee lagen dan maar extra gekruid, en het geheel smaakte wel goed eigenlijk. Ik mocht trots zijn. Vanmiddag maakte ik de Veggie ovenschotel met broccoli en spinazie en paddenstoelen, en heb ik pas een uur later ofzo beseft dat ik eigenlijk WEER vergeten te kruiden was. Maar goed, ook deze was superlekker, zelfs zonder kruiden. Het zal wellicht aan de bouillon gelegen hebben dan.

Valt het je op dat ik vooral voor recepten van Photo-copy ga trouwens? Tja, ze moet maar zo lekkere dingen niet maken… Nee, echt, Ann maakt ongelooflijk lekkere dingen, en niet alleen vegetarisch hoor. Het is “my kind of cooking”: lekkere gerechtjes met eenvoudige ingrediënten die niet zo veel tijd vragen om te maken. Nom nom.

DZV dag 3 en 4 – één dag mislukt, maar dubbel goedgemaakt

Posted on by
Reply

Gisteren, dag 3, ging ik ‘s middags eten met mijn mama. We zijn speciaal naar een restaurantje gegaan waarvan ik zéker was dat ze wel wat vegetarisch op de kaart hadden staan. Maar dat viel dik tegen: één enkel gerechtje, en het was iets met houmous en daar ben ik écht niet gek op. Maar swat, ik moet met mijn zwangerschap sowieso meer dan anders uitkijken dat ik genoeg van alle voedingsstoffen binnenheb, dus af en toe eens wat vlees kan geen kwaad. Het is eend geworden, in mijn lievelingsrestaurantje in Mechelen, en het was ongelooflijk lekker. Sorry, eend.

Vandaag krijgen we vijf man op bezoek, onze familie vrienden waarmee we normaal gaan skiën maar die we deze keer zonder ons moesten laten gaan. En ik ga all the way: nog eens die lekkere pompoentaartjes als voorgerecht, veggie lasagne als hoofdgerecht en de mufcakes van Annelyse daarna. Allemaal om te vegetarischer. Daarmee maak ik mijn uitspatting van gisteren toch een beetje goed, vind ik…

DZV dag 2 – Pompoen-fetataartjes

Posted on by
Reply

Dit hebben wij daarnet gegeten.

En amaaaai dat was lekker! Ik moet wel toegeven dat ik er mij wat aan mispakt had. Het leek zo gemakkelijk en snel. Maar zoals ook met lasagne het geval is, duurt het samenstellen wel efkes. Of tenminste voor een niet zo doorgewinterde kok als ik. Doordat de pompoenschellekes uit de diepvriezer kwamen en ik schijfje per schijfje het ijs eraf moest schrapen heeft het wel dubbel zo lang geduurd, maar ik denk dat je sowieso toch een half uur voor de voorbereiding mag rekenen, en dan dus nog een kwartiertje in de oven. ZO vreselijk lang dus ook weeral niet.

Ik heb er gewoon sla en tomaatjes bij geserveerd, simpel.

Maar echt! Lekker jong! En nee ik heb helemaal geen vlees gemist… Deze mee-eter vond het ook lekker, zegt hij…

DZV dag 1 – Pastaslaatje met rode pesto, kerstomaatjes, mozzarella en rucola

Posted on by
2

Zo, we zijn begonnen met het simpelste van het simpelste, ik ken werkelijk geen enkel gerecht dat minder tijd in beslag neemt en ge tóch zelf moet klaarmaken.

Het recept? Heu. Dat staat in de titel. Dat is het, namelijk. Wij werken meestal met vlinderkes. Kook. Smijt potteke rode pesto bij, en dan gehalveerde kerstomaatjes, gehalveerde mozzarellabollekes (of stukskes van een bol, aja) en rucola. En dan moogt ge KIEZEN! Ik ga liefst voor nog een extra laagje parmezaan, Bert heeft liever gewone geraspte kaas.

That’s it.
Waarom zijn we met zoiets simpels aan DZV begonnen? Awel, eerlijk gezegd omdat ik tot gisteren nog niet zeker was of ik wel ging meedoen, en dit al in de frigo zat. En toen ik gisteren besliste om TOCH mee te doen, ben ik twee lamsboutsneden gaan halen in de plaats van dat pastaslaatje. Haja, want “het was nog niet begonnen, de DZV”. Grof hé…  Het pastaslaatje is gewoon een van onze absolute go-to-gerechtjes. Als we écht geen zin hebben om te koken, en we hebben al pizza gegeten in de voorbije dagen, dan maken we dat!

Diëten vs. zwanger zijn

Posted on by
10

Ik heb momenteel ZO’N zin in américain préparé, een cocktail en een goeie dikke joint. Drie dingen die ik wel “eens” lekker vind maar waarin ik mij in normale omstandigheden hoogstens een paar keer per jaar laat gaan. En nu ben ik zwanger en mag ik niet, dus – uiteraaaaard – heb ik daar ontzettend veel zin in.

Geen wonder dat diëten mij zo slecht af gaat…

Alleen voor ne nieuwe zetel…

Posted on by
3

…kom ik uit mijne zetel, aapte ik zaterdag Arsène Weba na. En het klopte dan nog ook: ik zat op dat moment in de zetel, en we hadden net beslist dat we naar de Weba (in Gent, niet in Deinze) zouden gaan kijken naar een nieuwe zetel.
En we hebben er een gevonden.
Daardoor staat onze Gigantische Mega Zetel (na veel duwen en sleuren en trekken, want hij geraakte maar heel nipt boven) nu te pronken in onze living:

Zetel3

Het is een mastodont, ja. Het neemt zo ongeveer de helft van de muur van onze living in. Hij kon zelfs niet in het stuk muur tussen het raam en de ‘schouw’, waardoor hij een dertigtal centimeter van de muur staat en we daar nog plankskes ofzo zullen moeten hangen.
Maar het belangrijkste is: hij is zoooooo gemakkelijk! Zooo zacht! Zoooo heerlijk om languit in te gaan liggen! En eindelijk zitten Bert en ik weer gewoon in dezelfde zetel naast elkaar, en niet de ene in de zetel en de andere in de fauteuil een meter verder. Veel gezelliger zo. Genieten!

Pepertjes

Posted on by
14

Ik heb gisteren de grootste blunder uit mijn kookcarrière gemaakt: een volledig bakje kleine superhete pepertjes gesneden en ontpit met de blote hand…

Resultaat: een uurtje later, nadat ik allang gegeten had enzo, stak ik per ongeluk mijn duim in mijn mond, en ik sloeg spontaan alle kleuren van de regenboog uit, want mijn hele mond stond in brand. Bert zei dat ik moest blussen met alcohol, maar ik kan daar niet goed tegen dus dat werd alleen maar erger. Enkele lepels roomijs en wat brood later kreeg ik mijn normale kleur terug…

Dan begon het echter pas goed: mijn handen begonnen te branden, vooral mijn vingertoppen en onder mijn nagels. Pijn! Niets hielp, en de pijn werd steeds erger. Na vele malen wassen, laten weken in koud water en een dikke laag vette handcrème kon ik de pijn tot zover stillen dat ik kon slapen.

Vannacht om vier uur werd ik wakker van een hevig brandend gevoel tussen mijn benen. Mijn hand was in mijn slaap per ongeluk op een plekje beland waar je beter geen hete peper kan smeren. Kaï kaï! Snel naar de badkamer, onder de douche, en spoelen maar. Ik had het blijkbaar maar even aangeraakt, dus gelukkig ebde de pijn daar vlug weg. Daarna begonnen mijn handen echter weer zo hard te branden dat ik nauwelijks nog geslapen heb daarna.

Vanmorgen iets vroeger opgestaan om een oplossing te zoeken op het net, maar niet echt een goeie gevonden. Vet, zeiden ze, geen water… Mijn handen ingesmeerd met een stukje goei boter dus… Goed, het hielp een klein beetje, maar toch niet echt veel.

Gisteren had ik mijn lenzen wel uitgekregen door ervoor te zorgen dat ik enkel mijn lens zelf aanraakte en niet mijn oog… maar ze vanmorgen terug insteken was toch niet zo’n goed idee blijkbaar… pikken! Gauw lens terug uit, en dan maar met mijn bril gaan werken.

Dan de trein op naar Brussel, en de hele tijd mijn handen boven de radiator gehangen waar koude lucht uit kwam. Ha, verkoeling…

Nu is het al heel wat beter. Mijn rechterhand lijkt redelijk ok, mijn linkerhand (waarmee ik vlijtig de zaadjes uit de pepertjes ritste zodat mijn hand een half uur lang vol sap hing) is nog altijd heel warm, maar gelukkig niet pijnlijk meer.

Ik leef op hoop dus. Tegen vanavond zal het wel in orde zijn… Maar alleszins, ik heb mijn lesje geleerd. Nooit meer! Ik wil keukenhandschoenen!